بنده بخايه كشيدن او و هم بهائم و داغ كردن و خالكوبى و دندانسائى و لواط و مساحقه و مانند آنها و هم پرستش خورشيد و ماه و تغيير فطرت اسلام و به كار بردن اندام و نيروهاى تن در آنچه مايه كمال نفس و تقرب به خدا نباشد و خلاصه مىشود آن را دليل حرمت داغ كردن و خايه كشيدن آدمى و جانداران مطلقاً دانست ، بلكه واداشتن و كيش دادن جانداران بهمديگر زيرا براى آن آفريده نشدند جز آنچه را دليل بيرون كند از اين عموم . طبرسى - قد - در 3 : 113 مجمع - گفته « وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ » يعنى وادارم آنها را تا دگرگون كنند خلق خدا را و دگرگون كنند و در مقصود از آن اختلافست گفتند : يعنى دين و فرمان خدا را دگرگون سازند ، از ابن عباس و ابراهيم و مجاهد و حسن و قتاده و هم از امام ششم عليه السّلام روايت شده و مؤيد آنست قول خدا سبحانه « فطرت خداست كه مردم را بدان آفريده دگرگونى نيست براى خلق خدا 30 - الروم » و مقصود از آن حرام كردن حلال است و حلال كردن حرام و گفتند : يعنى خايه كشى ، از عكرمه و شهر بن حوشب و ابى صالح از ابن عباس و بد دانستند خايه كشى جانداران را . و گفتند : خالكوبيست ، از ابن مسعود ، و گفتند : يعنى خورشيد و ماه و سنگ از بهره‌اى كه بايند بگردانى و آنها را بپرستى ، از زجّاج . اخبار باب 1 - در محاسن - 628 - : بسندش از يونس بن يعقوب كه از امام ششم پرسيدم از خايه كشيدن و پاسخم نداد ، سپس پس از او امام هفتم عليه السّلام پرسيدم فرمود : باكى ندارد در فقيه : 3 : 216 - بسندش مانندش آمده بيان : مقصود اخته كردن حيوانست چنانچه بيايد ، و مشهور در آن كراهت است و قول بحرمت دارد و مشهور اظهر است ، علامه در منتهى گفته : ابن ادريس